KPNI, plant medicine & trauma…

KPNI, plant & soul medicine en trauma’s…

Mijn brein maakte weer verschillende linken tijdens de super interessante lessen van de KPNI. Vooral tussen Ayahuasca, onverwerkte gebeurtenissen, stress, perceptie en bewustzijn.

In de voorbije module van KPNI werd het deel neuro-endocrinologie, de link tussen het neuronaal en endocrien systeem, behandeld.  Het doel van deze systemen is behoud van het dynamische evenwicht van het lichaam, de homeostase. Elke factor die dit evenwicht verstoort, wordt dan ook gezien als “stress” factor. Daarom werd er wat tijd besteed aan de stress-assen, stress-respons, onze “fight/flight” reactie. Stress is niet enkel psychologisch, maar ook onjuiste voeding, te weinig beweging, weinig sociaal contact, zich verstoten voelen, luchtvervuiling, etc. zijn stressfactoren voor het lichaam.

Vooral het deel van de psyche en hoe stressperceptie afhankelijk is van onze voorbije ervaringen, is mij bijgebleven. Limbische hersenstructuren (amygdala en hippocampus) hebben een invloed op onze stress-as. De amygdala heeft een stimulerend effect op onze stress-as, d.w.z. activeert de stress-as via CRF (Corticotropine Releasing Factor). De hippocampus daarentegen heeft een dempend effect op deze “fight/flight” reactie (via GABA).

De amygdala speelt een rol bij de koppeling van “plezierige” of “onplezierige” gevoelens aan een bepaalde ervaring. Ook angst, paniek en depressie vinden hier hun oorsprong. Het zijn eerder “negatieve” ervaringen die hiermee geassocieerd worden.
De hippocampus speelt dan weer een belangrijke rol bij leer- en geheugenprocessen en is geassocieerd met de “positieve” ervaringen.

Mijn brein maakte een directe link aan mijn eigen ervaringen met Ayahuasca, een entheogeeen, ook soul/spirit medicine vanuit de Amazone. Ayahuasca werkt als een spiegel en brengt (onverwerkte) gebeurtenissen “trauma’s”, het onbewuste aan het licht. Door het opnieuw ervaren van een bepaalde gebeurtenis, kon ik er vanuit een ander perspectief naar kijken; de gebeurtenis krijgt zo een andere betekenis, en een andere emotionele waarde. Zo kan het gedrag, dat gekoppeld is aan de gebeurtenis worden “herschreven” of geherprogrammeerd.
Het “trauma” wordt niet langer als een “trauma” ervaren.

Dus door het herbeleven van een gebeurtenis, gepaard gaande met een andere perceptie daarop, krijgt een gebeurtenis met een negatieve ervaring een eerder neutrale of positieve ervaring.
In het verhaal van stressperceptie, amygdala en hippocampus, zou ik dan kunnen stellen dat wanneer de perceptie verandert op een voorbije ervaring, ons stress systeem herprogrammeerbaar is?

Misschien kan dit van waarde zijn voor onze toch stressvolle hedendaagse maatschappij, waarbij de term “burn-out” en “depressie” hier en daar wel wat valt.